شنيده كه حضرتش به انجام آن فرمان داده و اين فرد نمىداند ؛ يعنى منسوخ را حفظ كرده و ناسخ را حفظ نكرده است . اگر بداند كه آنچه به خاطر سپرده ، منسوخ است ، آن را رد مىكند ، و اگر مسلمانان هر گاه آن حديث را بشوند و بدانند كه حديث او منسوخ است ، آن را رد مىكنند . * و فرد چهارمى كه بر خدا و رسولش از روى دشمنى دروغى نمىبندد ، فردى خدا ترس است و حرمت رسول خدا را نگه مىدارد و دچار وهم و خيال هم نشده است بلكه آنچه را شنيده به گونهء درست آن به خاطر سپرده و آن را همان گونه كه شنيده نقل مىكند و در آن كم و زيادى نمىنمايد ، ناسخ را حفظ كرده و منسوخ را رد كرده و به ناسخ عمل نموده است . * * * * همانا كه امر و نهى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم مانند قرآن داراى ناسخ و منسوخ ، عام و خاص و محكم و متشابه است . كلام رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم نيز مانند قرآن داراى دو وجه است : كلام خاص و كلام عام ؛ كسى كه منظور خداوند يا منظور رسول خدا را نمىداند ، آيه يا كلام رسول را مىشنود و به خاطر مىسپرد . اين گونه نبود كه همهء اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم كه از حضرتش چيزى مىپرسيدند ، پاسخ را بفهمند ؛ برخى از اصحاب مطلبى را از حضرتش مىپرسيدند ولى نمىفهميدند ، با وجودى كه دوست داشتند رهگذرى يا فرد عرب بيابانگردى بيايد و از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم چيزى بپرسد و اينان گوش كنند . * تنها اين من بودم كه در شب و روز ، گاه و بيگاه بر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم وارد مىشدم و حضرتش با من خلوت مىكرد و در آن خلوت محض در عرصهء دانش هر جا كه مىرفت با او مىرفتم . اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم مىدانستند كه آن حضرت تنها با من چنين كند و نه با ديگرى . اين خلوت گزينىها و گفتگوها گاه در خانهء من